Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, 19 αεροπειρατές της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα κατέλαβαν τέσσερα επιβατικά αεροσκάφη. Δύο από αυτά προσέκρουσαν στους «Δίδυμους Πύργους» στη Νέα Υόρκη, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 2.753 άνθρωποι.
Πολλά έχουν γραφτεί και περισσότερα ειπωθεί, ας δούμε όμως πώς σχολιάστηκε τότε το γεγονός στη Ρούγα από δυο αγράμματες γριούλες, εδώ στη Σπάρτη:
– Τί άκουσα, μωρ-Ασήμω, εψές και δε το πιστεύω. Είναι αλήθεια ότι γίνηκε αυτό το προφαντικό, ή μπας και είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα;
– Μακάρι να ήτανε ψέμα, Αργύρω, μα δεν είναι…
– Τώρα εξηγούνται ούλα…
– Δηλαδής, πού παγαίνει το κουτοπόνηρο μυαλό σου;
– Θα σου ειπώ, άμα δε το καταλάβεις. Γιατί δε τους λέγανε Ουρανοξύ-στρες» όπως τους άλλους που ξαίνουνε τον ουρανό και τους είπανε «Δίδυμους;»
– Γιατί ήσαντε ο ένας πλάι στον άλλο, σαν δίδυμα αδέρφια.
– Μπράβο! έχεις μυαλό ασήμι Ασήμω. Και ποιον είχανε πατέρα και μητέρα;
– Α, παράτα ’με, μωρ-Αργύρω, εδώ κλαίει ούλη η αθρωπότητα και του λόγου σου παραμιλάς; Για λέγε, με λίγα λόγια, τί έχεις μέσα στο ξεροκεφαλό σου;
– Θα σου το ειπώ λακωνικά, και θα το κλείσω. Θυμάσαι από το σκολειό το Πύργο και τη Βαβέλ;
– Ναι θυμάμαι, αλλά τί σκέση έχουνε οι Δίδυμοι Πύργοι;
– Αυτοί οι Πύργοι, Ασήμω, ήσαντε κουλούκια του Πύργου και της Βαβέλ.
Προφήτης δεν είμαι, μα θα δεις τί έχει να γίνει σε λίγα χρόνια.
– Χτύπαγια ξύλο, μωρή, το ξεροκέφαλό σου…
– Μακάρι να μη γενεί τούτο, μα άμα γενεί δε θέλω να ζω…
