notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

Βαρελλάς: «Αυτοί οι βάρβαροι…»

slider_image
10-04-2020

«Είναι άραγε διακριτά τα όρια των εννοιών που αποτελούν τη σημερινή κοινωνία;»

Γράφει ο Γιάννης Βαρελλάς

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ….


“Τι κι αν υπάρχει μονάχα ένας οπαδός
εμείς
απ’ άλλους τόπους, χωρίς δουλειά
μπορούμε ν’ αποκλείσουμε
αυτούς
που σ’ άλλους συλλόγους ξενυχτάνε.”

Γ. ΧΡΟΝΑΣ ( Η ΕΚΔΡΟΜΗ )


Είναι άραγε διακριτά τα όρια των εννοιών που αποτελούν τη σημερινή κοινωνία; Μπορεί κάποιος ακριβοδίκαια να θέσει τις βάσεις διαχωρισμού της ουσίας από τον κονιορτό της εντυπωσιοθηρίας και συνάμα να μην υποπέσει στο σφάλμα ακροθιγώς να πλησιάσει τις συνέπειες που τούτα έχουνε  στις ζωές των ανθρώπων;

Πολύ φοβούμαι πως ο τολμητίας μια τέτοιας απόπειρας, δύσκολα θα μπορέσει να αποσαφηνίσει τα δεδομένα μιας και μοιάζει  δυσπρόσιτος και εντελώς ακατάληπτος σε κάποια σημεία ο όγκος των δεδομένων που έχει να επεξεργαστεί. Υπάρχουν όμως κάποια αναγνώσματα που βοηθούν την προσπάθεια.

Πάμε να δούμε όμως τι ακριβώς εννοούμε..

Καταρχήν έχουμε μια τέτοια άνοδο της ασημαντότητας ( Κορνήλιε που από τότε μας τα ΄λεγες! ) σε σημείο που να απορεί κανείς πως κατάφεραν τόσοι πολλοί να λένε τόσα λίγα και να εννοούν ακόμη λιγότερα, αν κρίνει κανείς  από τα μέσα που χρησιμοποιούν για να προβάλουν τις θέσεις τους.

Δεν έχει σημασία πια τι λες, αλλά πως το λες. Όχι το ποιός είσαι, αλλά τι είσαι. Τι να το κάνω εγώ να είσαι κιμπάρης και μαγκίτης  μέσα στους μαχαλάδες, αν δεν σούρνεις από πίσω σου ένα σωρό like-στές που να το επιβεβαιώνουν.

Έτσι ταυτίζεται κανείς με την εικόνα που προς τα έξω εκπέμπει, αφήνοντας τα πιο ωραία της ψυχής του χωράφια, να τα καταλαμβάνουν οι βάρβαροι των εντεταλμένων υπηρεσιών. Κι οι βάρβαροι, είναι πολλοί κι αλλαγμένοι σε σχέση με πρώτα.

Δεν έρχονται  με σπαθιά και κανόνια να σταθούν απέναντί σου καθώς εσύ  θα συναθροίζεσαι στις πλατείες περιμένοντας τους, γιατί έτσι θα ήξερες με ποιους έχεις να κάνεις. Όχι. Οι βάρβαροι είναι πλέον κάτι ωραιότατες διαφημίσεις του τύπου «γιατί  το αξίζεις» ή «όλοι τα θέλουνε όλα» ή ίσως «γιατί δεν είσαι και χθεσινός!»

Όλη η έγνοια κι η σκοτούρα των βαρβάρων καθώς καταλαβαίνεις, είναι μη και τυχόν δεν ανοίξεις καλά τα σαγόνια σου για να καταπιείς όλα αυτά που με  το αζημίωτο σου προσφέρουν, αφού πρώτα εσύ έχεις αποκοπεί  από κάθε έννοια «οπισθοδρομικού» θεσμού  κι επαφής που κράτησαν ως τώρα τόσες και τόσες γενιές.

Σχέση θες θα σου πουν οι βάρβαροι; Δεν έχεις παρά να ζητήσεις με κάποια απλά να βρισκόσαστε. Σεξ θες θα σου ξαναπούν οι βάρβαροι; Η φλογερή Μόνικα υπομονετικά σε περιμένει. Πάθος και ένταση γύρεψες; Το ντέρτι κι η καψούρα του facebook είναι για σένα νε πάντα εκεί. Γάμο μπας και  λαχτάρησες; Τράβα και κάνε τον, αλλά κοίτα καλά το συμβόλαιο που θα κάνεις πρώτα  μη και τυχόν σε ρίξει ο άλλος. Φύλο θες να διαλέξεις; Πες μας εσύ βρε παιδί μου  πάνω-κάτω τι τραβάει η ψυχή σου να είσαι, και θα το φτιάξουμε και τούτο εμείς!

Μες στον απέραντο ωκεανό της δήθεν ελευθεριότητας και των πολλαπλών επιλογών που παρέχει το σύστημα, ο άνθρωπος της τωρινής εποχής ξεπροβάλει βρεγμένος, κατάκοπος και μόνος. Πολύ μόνος! Ίδιος με τα βλέμματα των τόσων νέων παιδιών που γερμένα υποτακτικά πάνω στα κινητά τους, ανασκολοπίζουν την πραγματικότητα ενός αληθινού κόσμου τριγύρω τους μέσω πακέτων και εφαρμογών, που και για αυτά οι βάρβαροι έχουνε προνοήσει.

Έτσι λοιπόν από τούδε και πέρα δεν θα ζεις όπως θέλεις εσύ, αλλά όπως εμάς εξυπηρετεί για να ζήσεις. Και πως θα το κάνουμε αυτό; Μα φυσικά με το ποτέ να μην επιτρέψουμε να μάθεις ποιος είσαι! Κι έχουμε τους τρόπους για να το καταφέρουμε μια χαρά  αυτό ξέρεις, παρουσιάζοντας τα πράγματα όπως εμάς μας βολεύει.

Θα δεις π.χ  πως ένα παιχνιδιάρικο κι αθώο «σφαλιαριλίκι» στο διάλειμμα ενός σχολείου θα παρουσιάζεται ως μέγα γεγονός μπούλιγκ από τα κανάλια της έγκυρης ενημέρωσης σου, προκειμένου ποτέ να μη μάθεις το μπούλιγκ που σου κάνουμε από τα γεννοφάσκια σου  όταν σε εθίζουμε στη βία των  παιχνιδιών που σου δίνουμε, στην εξαχρείωση του οπαδισμού, στην κατανάλωση, στο τζόγο και στα λοιπά τέτοια που σου παρέχουμε.

Αφού σε χορτάσουμε με πτυχία και τίτλους κάνοντάς σε λειτουργικά αναλφάβητο, καιρός είναι θα σου πούμε  μετά να απλώσεις κι εσύ την αρίδα στα «κηφηνεία  των καφενείων»  κατά πως τα λεγε ο καημένος ο Καργάκος, προκειμένου να γλυκομασήσεις πιο άνετα τη συνταξούλα των φουκαράδων των γέρων σου, ενόσω εμείς παίζουμε το παιχνίδι μας.

Κι επειδή βλέπουμε πως σε κάναμε πλέον έναν τεμπελχανά ολκής που το παντελόνι του δε λιώνει με τίποτα και  για να μην κλείσουνε κι εμάς οι επιχειρήσεις μας, θα σε κάνουμε να γυρνάς ξεσχισμένος με το μισό πόδι απέξω καθότι της μοδός  θα σου πούμε πως είναι, να τριγυρίζεις σαν ξόανο.

Και προς Θεού Παναγιά μου μη ξεχάσεις άντρας πράμα που είσαι να «ξετριχιαστείς» μέχρι κει που δεν παίρνει, αφού έτσι μονάχα θα πιάνεις φράγκα στην πιάτσα. Στα ινστιτούτα και στα «μποτοξάδικα» η  Ελλάδα αναστενάζει, καθώς η αλληγορική όσο και προφητική  έκφραση «Άτριχος πίθηκος» του μπαγάσα του Νικόλα του Άσιμου, δείχνει να έχει πάρει μπρος για καλά.

Με την παράθεση των απλοϊκών αυτών όσο και των  πιο σύνθετων συμπτωμάτων, γίνεται αντιληπτό ότι το παιχνίδι παράγινε πια επικίνδυνο κυρίως αν αναλογιστούμε πως εκτός των νιόφερτων βαρβάρων που είπαμε, εξακολουθούν να δρουν και να έχουν ένα πεδίο δόξης περιορισμένο μεν, διόλου ευκαταφρόνητο δε και οι παλαιοί  βάρβαροι που αποτελούν αξία διαχρονική.

Ακόμη θα δεις λ.χ τον «ντερμπεντέρη» γονιό να βάζει  είκοσι εννιά βύσματα προκειμένου ο κανακάρης του να υπηρετήσει τη θητεία του στην επικίνδυνη παραμεθόριο περιοχή πυλωτής της πολυκατοικίας του ή  ίσως τον «μπαϊλντισμένο» δημόσιο υπάλληλο που θα πιάσει τον έτσι , τον αλλιώς και τον αλλιώτικο, για να οδηγηθεί σε καμιά δυσμενή μετάθεση «ειδικά» διαμορφωμένης υπερεσίας, όπου τρεις το λάδι, τρείς το ξύδι αλλά  δώδεκα ως γνωστόν  το ξυδόλαδο.

Κι ο θίασος μεγαλώνει, καθώς το λεγε ο Παυλάκης ο Σιδηρόπουλος -μιας και πιάσαμε τους προώρως αναχωρήσαντες από τη ματαιότητα του κόσμου ετούτου- χωρίς όμως ποτέ να τελειώνει.

Κι ίσως να μην τελειώσει ποτέ αφού οι πάσης φύσεως Βάρβαροι, ολοένα και το γυροφέρνουν το πράμα στο να αλλάξουν μέχρι και το Καβαφικό τους πεπρωμένο να αποτελούν «μια κάποια λύσις» στη ζωή των ανθρώπων, αποζητώντας πλέον την απείρως πιο δαιμονική εκδοχή, να αποτελέσουν τη μόνη κοινά αποδεκτή και  ηθικά αναντίλεκτη λύση!

Γράφει ο Γιάννης Βαρελλάς

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ….


“Τι κι αν υπάρχει μονάχα ένας οπαδός
εμείς
απ’ άλλους τόπους, χωρίς δουλειά
μπορούμε ν’ αποκλείσουμε
αυτούς
που σ’ άλλους συλλόγους ξενυχτάνε.”

Γ. ΧΡΟΝΑΣ ( Η ΕΚΔΡΟΜΗ )


Είναι άραγε διακριτά τα όρια των εννοιών που αποτελούν τη σημερινή κοινωνία; Μπορεί κάποιος ακριβοδίκαια να θέσει τις βάσεις διαχωρισμού της ουσίας από τον κονιορτό της εντυπωσιοθηρίας και συνάμα να μην υποπέσει στο σφάλμα ακροθιγώς να πλησιάσει τις συνέπειες που τούτα έχουνε  στις ζωές των ανθρώπων;

Πολύ φοβούμαι πως ο τολμητίας μια τέτοιας απόπειρας, δύσκολα θα μπορέσει να αποσαφηνίσει τα δεδομένα μιας και μοιάζει  δυσπρόσιτος και εντελώς ακατάληπτος σε κάποια σημεία ο όγκος των δεδομένων που έχει να επεξεργαστεί. Υπάρχουν όμως κάποια αναγνώσματα που βοηθούν την προσπάθεια.

Πάμε να δούμε όμως τι ακριβώς εννοούμε..

Καταρχήν έχουμε μια τέτοια άνοδο της ασημαντότητας ( Κορνήλιε που από τότε μας τα ΄λεγες! ) σε σημείο που να απορεί κανείς πως κατάφεραν τόσοι πολλοί να λένε τόσα λίγα και να εννοούν ακόμη λιγότερα, αν κρίνει κανείς  από τα μέσα που χρησιμοποιούν για να προβάλουν τις θέσεις τους.

Δεν έχει σημασία πια τι λες, αλλά πως το λες. Όχι το ποιός είσαι, αλλά τι είσαι. Τι να το κάνω εγώ να είσαι κιμπάρης και μαγκίτης  μέσα στους μαχαλάδες, αν δεν σούρνεις από πίσω σου ένα σωρό like-στές που να το επιβεβαιώνουν.

Έτσι ταυτίζεται κανείς με την εικόνα που προς τα έξω εκπέμπει, αφήνοντας τα πιο ωραία της ψυχής του χωράφια, να τα καταλαμβάνουν οι βάρβαροι των εντεταλμένων υπηρεσιών. Κι οι βάρβαροι, είναι πολλοί κι αλλαγμένοι σε σχέση με πρώτα.

Δεν έρχονται  με σπαθιά και κανόνια να σταθούν απέναντί σου καθώς εσύ  θα συναθροίζεσαι στις πλατείες περιμένοντας τους, γιατί έτσι θα ήξερες με ποιους έχεις να κάνεις. Όχι. Οι βάρβαροι είναι πλέον κάτι ωραιότατες διαφημίσεις του τύπου «γιατί  το αξίζεις» ή «όλοι τα θέλουνε όλα» ή ίσως «γιατί δεν είσαι και χθεσινός!»

Όλη η έγνοια κι η σκοτούρα των βαρβάρων καθώς καταλαβαίνεις, είναι μη και τυχόν δεν ανοίξεις καλά τα σαγόνια σου για να καταπιείς όλα αυτά που με  το αζημίωτο σου προσφέρουν, αφού πρώτα εσύ έχεις αποκοπεί  από κάθε έννοια «οπισθοδρομικού» θεσμού  κι επαφής που κράτησαν ως τώρα τόσες και τόσες γενιές.

Σχέση θες θα σου πουν οι βάρβαροι; Δεν έχεις παρά να ζητήσεις με κάποια απλά να βρισκόσαστε. Σεξ θες θα σου ξαναπούν οι βάρβαροι; Η φλογερή Μόνικα υπομονετικά σε περιμένει. Πάθος και ένταση γύρεψες; Το ντέρτι κι η καψούρα του facebook είναι για σένα νε πάντα εκεί. Γάμο μπας και  λαχτάρησες; Τράβα και κάνε τον, αλλά κοίτα καλά το συμβόλαιο που θα κάνεις πρώτα  μη και τυχόν σε ρίξει ο άλλος. Φύλο θες να διαλέξεις; Πες μας εσύ βρε παιδί μου  πάνω-κάτω τι τραβάει η ψυχή σου να είσαι, και θα το φτιάξουμε και τούτο εμείς!

Μες στον απέραντο ωκεανό της δήθεν ελευθεριότητας και των πολλαπλών επιλογών που παρέχει το σύστημα, ο άνθρωπος της τωρινής εποχής ξεπροβάλει βρεγμένος, κατάκοπος και μόνος. Πολύ μόνος! Ίδιος με τα βλέμματα των τόσων νέων παιδιών που γερμένα υποτακτικά πάνω στα κινητά τους, ανασκολοπίζουν την πραγματικότητα ενός αληθινού κόσμου τριγύρω τους μέσω πακέτων και εφαρμογών, που και για αυτά οι βάρβαροι έχουνε προνοήσει.

Έτσι λοιπόν από τούδε και πέρα δεν θα ζεις όπως θέλεις εσύ, αλλά όπως εμάς εξυπηρετεί για να ζήσεις. Και πως θα το κάνουμε αυτό; Μα φυσικά με το ποτέ να μην επιτρέψουμε να μάθεις ποιος είσαι! Κι έχουμε τους τρόπους για να το καταφέρουμε μια χαρά  αυτό ξέρεις, παρουσιάζοντας τα πράγματα όπως εμάς μας βολεύει.

Θα δεις π.χ  πως ένα παιχνιδιάρικο κι αθώο «σφαλιαριλίκι» στο διάλειμμα ενός σχολείου θα παρουσιάζεται ως μέγα γεγονός μπούλιγκ από τα κανάλια της έγκυρης ενημέρωσης σου, προκειμένου ποτέ να μη μάθεις το μπούλιγκ που σου κάνουμε από τα γεννοφάσκια σου  όταν σε εθίζουμε στη βία των  παιχνιδιών που σου δίνουμε, στην εξαχρείωση του οπαδισμού, στην κατανάλωση, στο τζόγο και στα λοιπά τέτοια που σου παρέχουμε.

Αφού σε χορτάσουμε με πτυχία και τίτλους κάνοντάς σε λειτουργικά αναλφάβητο, καιρός είναι θα σου πούμε  μετά να απλώσεις κι εσύ την αρίδα στα «κηφηνεία  των καφενείων»  κατά πως τα λεγε ο καημένος ο Καργάκος, προκειμένου να γλυκομασήσεις πιο άνετα τη συνταξούλα των φουκαράδων των γέρων σου, ενόσω εμείς παίζουμε το παιχνίδι μας.

Κι επειδή βλέπουμε πως σε κάναμε πλέον έναν τεμπελχανά ολκής που το παντελόνι του δε λιώνει με τίποτα και  για να μην κλείσουνε κι εμάς οι επιχειρήσεις μας, θα σε κάνουμε να γυρνάς ξεσχισμένος με το μισό πόδι απέξω καθότι της μοδός  θα σου πούμε πως είναι, να τριγυρίζεις σαν ξόανο.

Και προς Θεού Παναγιά μου μη ξεχάσεις άντρας πράμα που είσαι να «ξετριχιαστείς» μέχρι κει που δεν παίρνει, αφού έτσι μονάχα θα πιάνεις φράγκα στην πιάτσα. Στα ινστιτούτα και στα «μποτοξάδικα» η  Ελλάδα αναστενάζει, καθώς η αλληγορική όσο και προφητική  έκφραση «Άτριχος πίθηκος» του μπαγάσα του Νικόλα του Άσιμου, δείχνει να έχει πάρει μπρος για καλά.

Με την παράθεση των απλοϊκών αυτών όσο και των  πιο σύνθετων συμπτωμάτων, γίνεται αντιληπτό ότι το παιχνίδι παράγινε πια επικίνδυνο κυρίως αν αναλογιστούμε πως εκτός των νιόφερτων βαρβάρων που είπαμε, εξακολουθούν να δρουν και να έχουν ένα πεδίο δόξης περιορισμένο μεν, διόλου ευκαταφρόνητο δε και οι παλαιοί  βάρβαροι που αποτελούν αξία διαχρονική.

Ακόμη θα δεις λ.χ τον «ντερμπεντέρη» γονιό να βάζει  είκοσι εννιά βύσματα προκειμένου ο κανακάρης του να υπηρετήσει τη θητεία του στην επικίνδυνη παραμεθόριο περιοχή πυλωτής της πολυκατοικίας του ή  ίσως τον «μπαϊλντισμένο» δημόσιο υπάλληλο που θα πιάσει τον έτσι , τον αλλιώς και τον αλλιώτικο, για να οδηγηθεί σε καμιά δυσμενή μετάθεση «ειδικά» διαμορφωμένης υπερεσίας, όπου τρεις το λάδι, τρείς το ξύδι αλλά  δώδεκα ως γνωστόν  το ξυδόλαδο.

Κι ο θίασος μεγαλώνει, καθώς το λεγε ο Παυλάκης ο Σιδηρόπουλος -μιας και πιάσαμε τους προώρως αναχωρήσαντες από τη ματαιότητα του κόσμου ετούτου- χωρίς όμως ποτέ να τελειώνει.

Κι ίσως να μην τελειώσει ποτέ αφού οι πάσης φύσεως Βάρβαροι, ολοένα και το γυροφέρνουν το πράμα στο να αλλάξουν μέχρι και το Καβαφικό τους πεπρωμένο να αποτελούν «μια κάποια λύσις» στη ζωή των ανθρώπων, αποζητώντας πλέον την απείρως πιο δαιμονική εκδοχή, να αποτελέσουν τη μόνη κοινά αποδεκτή και  ηθικά αναντίλεκτη λύση!

Μοιράσου το άρθρο:

Η APELA προτείνει

image





















Apela Real Estate

Κτηματομεσιτικό Γραφείο Λακωνίας