notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

Τυροβολάς: «Το κακό, το κατ΄αρχάς μη κολαζόμενο»

slider_image
02-02-2021

Γράφει ο Αλέξανδρος Τυροβολάς



Τα όσα ζήσαμε τελευταία με τις αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου και άλλων για τα όσα συνέβαιναν στο Αριστοτέλειο Παν/μιο Θεσ/κης, μου φέρανε στο νού τη φράση: «Το κακό, το κατ΄αρχάς μη κολαζόμενον επί μείζον αύξεται» δηλαδή απλά, αν δεν τιμωρήσεις το κακό στην αρχή, αυξάνει σε μεγάλο βαθμό, φουντώνει. Η φράση αυτή υπάρχει στο Μύθο του Αισώπου, με το παιδί κλέφτη και τη μητέρα του. Σύμφωνα με το μύθο αυτό, το παιδί ξεκίνησε να κλέβει από μικρή ηλικία και η μάνα όχι μόνο δεν το μάλωσε αλλά το επαίνεσε. Αυτό επαναλήφθηκε για πολλά χρόνια με την ίδια στάση της μάνας. Στο τέλος το παιδί το συνέλαβαν, με τη μάνα να το ακολουθεί κλαίγοντας. Ο νεαρός φώναξε τη μάνα του τάχα κάτι να της ψιθυρίσει και της έκοψε το αυτί με το στόμα. Η μάνα ξέσπασε σε δριμύ κατηγορητήριο εναντίον του και αυτός της απάντησε: «Γιατί ρε μάνα δεν με μάλωσες για την πρώτη μου κλεψιά; Άμα το είχες κάνει δεν θα είχα καταντήσει εδώ τώρα να με τραβολογάνε για εκτέλεση” Το συμπέρασμα του μύθου: Αν δεν τιμωρήσεις το κακό στην αρχή με τον καιρό μεγαλώνει και δεν ελέγχεται.

Αν ενθυμούμαι καλά κάτι παρόμοιο είχε δημοσιευθεί και στα ΜΜΕ στην Αθήνα, πρίν αρκετά χρόνια, όπου μεγαλοδικηγόρος είχε συλληφθεί για κάποια παράνομη ενέργεια του και δήλωσε: “ Όταν ήμουν δώδεκα χρονών είχα κλέψει ξένα πράγματα. Αν ο πατέρας μου τότε με είχε τιμωρήσει, δεν θα είχα φθάσει εδώ»

Προσωπικά στα γυμνασιακά μου χρόνια είχα βιώσει τις προτροπές ορισμένων  καθηγητών μας : “Να είστε αυστηροί και δίκαιοι, να έχετε το θάρρος να καταγγέλετε τις αδικίες και παρανομίες και να μη φοβόσαστε κανένα παρά μονάχα το Θεό»

Στον εργασιακό  μου  χώρο (ΑΤΕ) κάθε 2 χρόνια βιώναμε αυστηρή οικονομική επιθεώρηση για όλες τις ενέργειές μας. Ο έλεγχος αυτός κατοχύρωνε τόσο την ίδια την ΑΤΕ όσο και το προσωπικό γιατί και τα λάθη ανθρώπινα και οι πειρασμοί μέσα στη φύση μας.

Οι έλεγχοι είναι απαραίτητοι σε κάθε οργανισμό. Η ζωή έχει αποδείξει πως μερικοί άνθρωποι εάν δεν ελέγχονται και βρεθούν σε περιβάλλον  που τους επιτρέπει αδικία και εκμετάλλευση συνανθρώπου τους (κάθε μορφή εκμετάλλευσης) θα το πράξουν. Η βία κατά των γυναικών είναι ίσως η πιο επαίσχυντη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βία αυτή δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ συνόρων, πολιτισμών ή πλούτου και είναι η έκφραση της ιστορικά διαπιστωμένης ανισότητας στις σχέσεις ισχύος μεταξύ ανδρών και γυναικών που οδηγεί στη κυριαρχία των ανδρών και στις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών. Σύμφωνα με τον κ. Αργύρη Στριγγάρη καθηγητή Ψυχιατρικής στο ΕΚΠΑ, «τις περισσότερες φορές η κακοποίηση γίνεται από τους ανθρώπους του άμεσου περιβάλλοντος και εκεί πρέπει να εστιασθεί η πρόληψη: στο σπίτι, στο σχολείο, στον αθλητισμό. Πρέπει οι γονείς να πιέσουν για θεσμικές αλλαγές που ισχύουν σε άλλα κράτη: όποιος έστω και εθελοντικά επιθυμεί να εργαστεί με παιδιά, πρέπει να έχει λευκό ποινικό μητρώο. Όσοι έχουν καταδικαστεί για αδικήματα κακοποίησης να καταχωρούνται σε ειδικό μητρώο και να εξαιρούνται σε όλη τους τη ζωή. Τέλος, είναι κρίσιμο κάθε δάσκαλος, προπονητής, επόπτης, οποιοσδήποτε ασχολείται με παιδιά να πιστοποιείται πως εκπαιδεύθηκε στην αναγνώριση και αντιμετώπιση της κακοποίησης». Είναι βέβαιο πως οι καταγγελίες που γίνανε και όσες άλλες ακολουθήσουν θα ωφελήσουν την κοινωνία και θα περιορίσουν δραστικά τις αδικίες σε βάρος γυναικών και παιδιών.


Τυροβολάς Αλέξανδρος
Γεωπόνος Συν/χος ΑΤΕ



Τα όσα ζήσαμε τελευταία με τις αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου και άλλων για τα όσα συνέβαιναν στο Αριστοτέλειο Παν/μιο Θεσ/κης, μου φέρανε στο νού τη φράση: «Το κακό, το κατ΄αρχάς μη κολαζόμενον επί μείζον αύξεται» δηλαδή απλά, αν δεν τιμωρήσεις το κακό στην αρχή, αυξάνει σε μεγάλο βαθμό, φουντώνει. Η φράση αυτή υπάρχει στο Μύθο του Αισώπου, με το παιδί κλέφτη και τη μητέρα του. Σύμφωνα με το μύθο αυτό, το παιδί ξεκίνησε να κλέβει από μικρή ηλικία και η μάνα όχι μόνο δεν το μάλωσε αλλά το επαίνεσε. Αυτό επαναλήφθηκε για πολλά χρόνια με την ίδια στάση της μάνας. Στο τέλος το παιδί το συνέλαβαν, με τη μάνα να το ακολουθεί κλαίγοντας. Ο νεαρός φώναξε τη μάνα του τάχα κάτι να της ψιθυρίσει και της έκοψε το αυτί με το στόμα. Η μάνα ξέσπασε σε δριμύ κατηγορητήριο εναντίον του και αυτός της απάντησε: «Γιατί ρε μάνα δεν με μάλωσες για την πρώτη μου κλεψιά; Άμα το είχες κάνει δεν θα είχα καταντήσει εδώ τώρα να με τραβολογάνε για εκτέλεση” Το συμπέρασμα του μύθου: Αν δεν τιμωρήσεις το κακό στην αρχή με τον καιρό μεγαλώνει και δεν ελέγχεται.

Αν ενθυμούμαι καλά κάτι παρόμοιο είχε δημοσιευθεί και στα ΜΜΕ στην Αθήνα, πρίν αρκετά χρόνια, όπου μεγαλοδικηγόρος είχε συλληφθεί για κάποια παράνομη ενέργεια του και δήλωσε: “ Όταν ήμουν δώδεκα χρονών είχα κλέψει ξένα πράγματα. Αν ο πατέρας μου τότε με είχε τιμωρήσει, δεν θα είχα φθάσει εδώ»

Προσωπικά στα γυμνασιακά μου χρόνια είχα βιώσει τις προτροπές ορισμένων  καθηγητών μας : “Να είστε αυστηροί και δίκαιοι, να έχετε το θάρρος να καταγγέλετε τις αδικίες και παρανομίες και να μη φοβόσαστε κανένα παρά μονάχα το Θεό»

Στον εργασιακό  μου  χώρο (ΑΤΕ) κάθε 2 χρόνια βιώναμε αυστηρή οικονομική επιθεώρηση για όλες τις ενέργειές μας. Ο έλεγχος αυτός κατοχύρωνε τόσο την ίδια την ΑΤΕ όσο και το προσωπικό γιατί και τα λάθη ανθρώπινα και οι πειρασμοί μέσα στη φύση μας.

Οι έλεγχοι είναι απαραίτητοι σε κάθε οργανισμό. Η ζωή έχει αποδείξει πως μερικοί άνθρωποι εάν δεν ελέγχονται και βρεθούν σε περιβάλλον  που τους επιτρέπει αδικία και εκμετάλλευση συνανθρώπου τους (κάθε μορφή εκμετάλλευσης) θα το πράξουν. Η βία κατά των γυναικών είναι ίσως η πιο επαίσχυντη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βία αυτή δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ συνόρων, πολιτισμών ή πλούτου και είναι η έκφραση της ιστορικά διαπιστωμένης ανισότητας στις σχέσεις ισχύος μεταξύ ανδρών και γυναικών που οδηγεί στη κυριαρχία των ανδρών και στις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών. Σύμφωνα με τον κ. Αργύρη Στριγγάρη καθηγητή Ψυχιατρικής στο ΕΚΠΑ, «τις περισσότερες φορές η κακοποίηση γίνεται από τους ανθρώπους του άμεσου περιβάλλοντος και εκεί πρέπει να εστιασθεί η πρόληψη: στο σπίτι, στο σχολείο, στον αθλητισμό. Πρέπει οι γονείς να πιέσουν για θεσμικές αλλαγές που ισχύουν σε άλλα κράτη: όποιος έστω και εθελοντικά επιθυμεί να εργαστεί με παιδιά, πρέπει να έχει λευκό ποινικό μητρώο. Όσοι έχουν καταδικαστεί για αδικήματα κακοποίησης να καταχωρούνται σε ειδικό μητρώο και να εξαιρούνται σε όλη τους τη ζωή. Τέλος, είναι κρίσιμο κάθε δάσκαλος, προπονητής, επόπτης, οποιοσδήποτε ασχολείται με παιδιά να πιστοποιείται πως εκπαιδεύθηκε στην αναγνώριση και αντιμετώπιση της κακοποίησης». Είναι βέβαιο πως οι καταγγελίες που γίνανε και όσες άλλες ακολουθήσουν θα ωφελήσουν την κοινωνία και θα περιορίσουν δραστικά τις αδικίες σε βάρος γυναικών και παιδιών.


Τυροβολάς Αλέξανδρος
Γεωπόνος Συν/χος ΑΤΕ

Μοιράσου το άρθρο:

Η APELA προτείνει

image

images Άρθρα
22-03-2021

«Μάνη»