notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

Παπατσώρη: «Το παραμύθι αναγκαιότητα - Ναι και στον παραμυθά»

slider_image
04-03-2021

Το «παραμυθένιο» ταξίδι είναι ανάγκη ψυχής και επιλογή (είναι;). Όπως και ό,τι προκύψει στο τσαντίρι των άστρων

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

Διήγηση θαυμαστή, συμβάντων που πλάθονται από τον κόσμο του μαγικού που ενώ δεν υπόκεινται στους όρους της πραγματικής ζωής, μικροί και μεγάλοι την ακούν με ευχαρίστηση, αν και δεν την βρίσκουν πιστευτή.

Ανήκει στην αρχαιότατη και πιο πλατιά διαδεδομένη λαϊκή ποίηση.

Οι αδελφοί Grimm (1812) συγκέντρωσαν τα κοινά χαρακτηριστικά στοιχεία όλων των παραμυθιών του κόσμου που είναι το παρά φύσιν, το φαγητό, το ποτό, ο πολύς ύπνος, η ταύτιση του ωραίου με το καλό, του άσχημου με το κακό, τα δίπολα επιδέξιος - αδέξιος, πλούσιος - φτωχός, πιστός - άπιστος, δυνατός - αδύναμος, όπως  επίσης και ο αριθμός 3 από την παρατήρηση ουρανός - γή- θάλασσα, στοιχεία της αρχέγονης κοινωνίας, εκ των οποίων συμπεραίνουμε το προ-λογικής και προ-ηθικής των παραμυθιών. Έτσι το πραγματικό και το φανταστικό αναμιγνύονται, η πραγματικότητα και το όνειρο συγχέονται στη διανόηση του πρωτόγονου ανθρώπου όπως και στην διανόηση του παιδιού. Η φαντασία δεν γνωρίζει φραγμούς και κάνει συνδυασμούς με θαυμαστή ικανότητα παρατήρησης και επικρατούν πρωτόγονοι  συνειρμοί και ψυχικός μηχανισμός.

Όσον αφορά την προέλευση τόπου και χρόνου εμφάνισης του παραμυθιού δεν υπάρχουν στοιχεία, συναντιούνται σε όλους τους λαούς και μάλιστα ντύνονται με εθνικά χαρακτηριστικά.

Το παραμύθι είναι τέχνη συνειδητή στο περιεχόμενο και την αφήγηση (επαγγελματίες παραμυθάδες) για την ευχαρίστηση, απαιτεί πίστη κατά αστείο τρόπο, είναι ωραίο, είναι θελκτικό, με ευτυχισμένη κατάληξη.

Το «άλλο» παραμύθι, σεριάνι στον κόσμο της φαντασίας, με τον παραμυθά πλάστη και αφηγητή (πωλητή) και εμείς αγοραστές του. Αν διαθέτει βέβαια και εξαιρετικό ταλέντο μας δημιουργεί στην αρχή την ελπίδα του πραγματικού, μας συνεπαίρνει !!! (μας παίρνει και μας σηκώνει). Επιστροφή δεδομένη, το κόστος σίγουρο το οποίο δεν προϋπολογίζεται και πιθανόν να αγνοούμε. Ο παραμυθάς; Ποιος; Έφυγε για άλλον αγοραστή. Η συνέχεια μας ανήκει αποκλειστικά.

Το «παραμυθένιο» ταξίδι είναι ανάγκη ψυχής και επιλογή (είναι;). Όπως και ό,τι προκύψει στο τσαντίρι των άστρων.

Σας χαιρετώ

Εις το επανιδείν.

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

Διήγηση θαυμαστή, συμβάντων που πλάθονται από τον κόσμο του μαγικού που ενώ δεν υπόκεινται στους όρους της πραγματικής ζωής, μικροί και μεγάλοι την ακούν με ευχαρίστηση, αν και δεν την βρίσκουν πιστευτή.

Ανήκει στην αρχαιότατη και πιο πλατιά διαδεδομένη λαϊκή ποίηση.

Οι αδελφοί Grimm (1812) συγκέντρωσαν τα κοινά χαρακτηριστικά στοιχεία όλων των παραμυθιών του κόσμου που είναι το παρά φύσιν, το φαγητό, το ποτό, ο πολύς ύπνος, η ταύτιση του ωραίου με το καλό, του άσχημου με το κακό, τα δίπολα επιδέξιος - αδέξιος, πλούσιος - φτωχός, πιστός - άπιστος, δυνατός - αδύναμος, όπως  επίσης και ο αριθμός 3 από την παρατήρηση ουρανός - γή- θάλασσα, στοιχεία της αρχέγονης κοινωνίας, εκ των οποίων συμπεραίνουμε το προ-λογικής και προ-ηθικής των παραμυθιών. Έτσι το πραγματικό και το φανταστικό αναμιγνύονται, η πραγματικότητα και το όνειρο συγχέονται στη διανόηση του πρωτόγονου ανθρώπου όπως και στην διανόηση του παιδιού. Η φαντασία δεν γνωρίζει φραγμούς και κάνει συνδυασμούς με θαυμαστή ικανότητα παρατήρησης και επικρατούν πρωτόγονοι  συνειρμοί και ψυχικός μηχανισμός.

Όσον αφορά την προέλευση τόπου και χρόνου εμφάνισης του παραμυθιού δεν υπάρχουν στοιχεία, συναντιούνται σε όλους τους λαούς και μάλιστα ντύνονται με εθνικά χαρακτηριστικά.

Το παραμύθι είναι τέχνη συνειδητή στο περιεχόμενο και την αφήγηση (επαγγελματίες παραμυθάδες) για την ευχαρίστηση, απαιτεί πίστη κατά αστείο τρόπο, είναι ωραίο, είναι θελκτικό, με ευτυχισμένη κατάληξη.

Το «άλλο» παραμύθι, σεριάνι στον κόσμο της φαντασίας, με τον παραμυθά πλάστη και αφηγητή (πωλητή) και εμείς αγοραστές του. Αν διαθέτει βέβαια και εξαιρετικό ταλέντο μας δημιουργεί στην αρχή την ελπίδα του πραγματικού, μας συνεπαίρνει !!! (μας παίρνει και μας σηκώνει). Επιστροφή δεδομένη, το κόστος σίγουρο το οποίο δεν προϋπολογίζεται και πιθανόν να αγνοούμε. Ο παραμυθάς; Ποιος; Έφυγε για άλλον αγοραστή. Η συνέχεια μας ανήκει αποκλειστικά.

Το «παραμυθένιο» ταξίδι είναι ανάγκη ψυχής και επιλογή (είναι;). Όπως και ό,τι προκύψει στο τσαντίρι των άστρων.

Σας χαιρετώ

Εις το επανιδείν.

Μοιράσου το άρθρο:

Η APELA προτείνει

image

images Άρθρα
22-03-2021

«Μάνη»