Μετάβαση στο περιεχόμενο
Το site της Λακωνίας

Ανήλικοι στη ΓΑΔΑ: Παιδιά στα κρατητήρια και στα νοσοκομεία λόγω έλλειψης δομών φιλοξενίας – «Τα παιδιά ματαιώνονται για δεύτερη φορά»

16/11/2026 16:08

Μια σοβαρή υπόθεση που αφορά την προστασία ανηλίκων και τις συνθήκες διαβίωσής τους ανέδειξε η δημοσιογραφική έρευνα της Αναστασίας Αργυριάδου στο ΕΡΤnews. Παιδιά που έχουν απομακρυνθεί με εισαγγελική εντολή από τις οικογένειές τους, εξαιτίας ακατάλληλων ή κακοποιητικών συνθηκών, καταλήγουν να παραμένουν για μήνες σε αστυνομικά κρατητήρια ή σε παιδιατρικά νοσοκομεία, καθώς δεν υπάρχουν επαρκείς δομές φιλοξενίας για να τα υποδεχθούν.

Όπως αποκάλυψε η δημοσιογράφος, το τελευταίο διάστημα τρία ανήλικα κορίτσια βρίσκονταν στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, ενώ σήμερα παραμένει εκεί ένα 16χρονο κορίτσι, το οποίο απομακρύνθηκε από την οικογένειά του λόγω ακατάλληλου περιβάλλοντος και αντιμετωπίζει μάλιστα ψυχολογικά προβλήματα. Η παραμονή των ανηλίκων στην αστυνομία, η οποία θα έπρεπε να είναι προσωρινή, μπορεί να διαρκέσει ακόμη και αρκετούς μήνες.

Η έρευνα ανέδειξε, παράλληλα, ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη ΓΑΔΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, δεκάδες παιδιά παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στα παιδιατρικά νοσοκομεία, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς τους σε κατάλληλους χώρους φιλοξενίας.

Δείτε περισσότερα στο ertflix.gr | Ακούστε περισσότερα στο ertecho.gr

Παιδιά για μήνες στα νοσοκομεία

Την εικόνα που επικρατεί στα παιδιατρικά νοσοκομεία περιέγραψε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος ανέφερε ότι, σύμφωνα με καταγραφή που είχε γίνει δύο ημέρες πριν από την παρέμβασή του, 56 παιδιά βρίσκονταν στα νοσοκομεία Παίδων «Αγία Σοφία» και «Αγλαΐα Κυριακού».

Όπως εξήγησε, τα παιδιά αυτά παραμένουν στα νοσοκομεία για έναν, πέντε ή ακόμη και δώδεκα μήνες, επειδή οι κοινωνικές υπηρεσίες αδυνατούν να βρουν διαθέσιμη προνοιακή μονάδα. Η παραμονή τους σε νοσοκομειακούς θαλάμους, χωρίς τις κατάλληλες δραστηριότητες, την εκπαίδευση και την κοινωνική υποστήριξη που χρειάζονται, επιβαρύνει την ψυχολογία τους.

Μάλιστα, όπως σημείωσε, ορισμένα παιδιά εμφανίζουν παραβατικές συμπεριφορές, δημιουργούν επεισόδια ή ενοχλούν άλλους ασθενείς, καθώς βιώνουν την παρατεταμένη παραμονή τους στο νοσοκομείο ως εγκλεισμό, χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα. Η κατάσταση επιβαρύνει και τη λειτουργία των νοσοκομείων, καθώς δεσμεύονται κλίνες που θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ο κ. Γιαννάκος τόνισε ότι τα παιδιά χρειάζονται προνοιακές μονάδες, όπου θα μπορούν να ξεκινήσουν προγράμματα αναδοχής ή υιοθεσίας, να συνεχίσουν το σχολείο τους και να συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες και δράσεις κοινωνικής επανένταξης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται σήμερα, το κράτος κοινωνικής προστασίας τα κακοποιεί για δεύτερη φορά και τα παιδιά νιώθουν φυλακισμένα.

Η αστυνομία δεν είναι κοινωνική υπηρεσία

Στο ζήτημα των ανηλίκων που φιλοξενούνται σε αστυνομικά τμήματα αναφέρθηκε ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων, Χρήστος Συνδρεβέλης, επισημαίνοντας ότι το βασικό πρόβλημα είναι η απουσία κατάλληλων υποδομών.

Όπως εξήγησε, η Ελληνική Αστυνομία καλείται να παρέμβει σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και άλλες υποθέσεις που αφορούν παιδιά τα οποία δεν μπορούν να επιστρέψουν στις οικογένειές τους. Ωστόσο, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμες δομές άμεσης φιλοξενίας, οι ανήλικοι παραμένουν προσωρινά σε αστυνομικά τμήματα ή μεταφέρονται σε νοσοκομεία.

«Η Αστυνομική υπηρεσία δεν είναι κοινωνική υπηρεσία», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι οι αστυνομικοί βρίσκονται στην πρώτη γραμμή προστασίας των ανηλίκων, αλλά δεν μπορούν να αποτελούν την τελευταία γραμμή ενός κράτους που αδυνατεί να εξασφαλίσει κατάλληλες συνθήκες φιλοξενίας.

Ο ίδιος επισήμανε ότι απαιτούνται οργανωμένες δομές με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, ώστε τα παιδιά να λαμβάνουν την απαραίτητη φροντίδα και υποστήριξη, αντί να παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε αστυνομικούς χώρους.

Δείτε περισσότερα στο ertflix.gr | Ακούστε περισσότερα στο ertecho.gr

Τι προβλέπει ο νόμος για την προστασία των παιδιών

Το νομικό πλαίσιο που αφορά την προστασία των ανηλίκων παρουσίασε η κ. Ξένη Δημητρίου, εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επί τιμή. Όπως εξήγησε, βασικό σημείο αναφοράς αποτελεί η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Ειδικότερα, το άρθρο 20 προβλέπει ότι κάθε παιδί που στερείται το οικογενειακό του περιβάλλον ή δεν μπορεί να παραμείνει σε αυτό δικαιούται ειδική προστασία και βοήθεια από το κράτος. Μεταξύ των προβλεπόμενων λύσεων περιλαμβάνονται η αναδοχή, η υιοθεσία και η φιλοξενία σε κατάλληλη στέγη. Παράλληλα, το άρθρο 37 απαγορεύει την υποβολή παιδιών σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική τιμωρία.

Η κ. Δημητρίου επισήμανε ότι το ίδιο πνεύμα προστασίας αποτυπώνεται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία απαγορεύει την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και κατοχυρώνει το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια.

Όπως διευκρίνισε, η προστατευτική φύλαξη σε αστυνομικό τμήμα δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μακροχρόνια παραμονή. Η κατάλληλη αντιμετώπιση των παιδιών που απομακρύνονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον είναι η άμεση τοποθέτησή τους σε μικρές, οργανωμένες μονάδες φιλοξενίας, με επιστημονική και ψυχολογική υποστήριξη, καθώς και δυνατότητα συνέχισης της εκπαίδευσής τους.

Ο νόμος που άλλαξε και οι δομές που έκλεισαν

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις αλλαγές της νομοθεσίας για την παιδική προστασία τα τελευταία τρία χρόνια. Ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος, υποστήριξε ότι οι νέες προδιαγραφές που θεσπίστηκαν για τους χώρους φιλοξενίας δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα, καθώς δεν υπήρχαν οι απαραίτητες κρατικές υποδομές για να καλύψουν τις ανάγκες.

Όπως ανέφερε, οι αυστηρότερες προδιαγραφές για τις ιδιωτικές δομές, μεταξύ των οποίων και συγκεκριμένες κτιριακές απαιτήσεις, οδήγησαν στο κλείσιμο ή στην αλλαγή χρήσης ορισμένων χώρων φιλοξενίας. Το «Χαμόγελο του Παιδιού» είχε καταφέρει να λειτουργήσει 13 μικρές μονάδες, σε περιβάλλον που έμοιαζε περισσότερο με σπίτι, με επιστημονική υποστήριξη και ένταξη των παιδιών στην τοπική κοινωνία.

Ο κ. Γιαννόπουλος υπογράμμισε ότι, ενώ η νέα νομοθεσία προέβλεψε τη φιλοξενία των παιδιών σε κρατικά ιδρύματα, δεν δημιουργήθηκαν οι απαραίτητες υποδομές. «Φτιάξτε τα κρατικά ιδρύματα πρώτα», ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμά του, εξηγώντας ότι οι εισαγγελείς συχνά δεν έχουν διαθέσιμη λύση για τα παιδιά που πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα από τις οικογένειές τους.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα παιδιά, καθώς οι πιθανότητες υιοθεσίας ή αναδοχής μειώνονται σημαντικά όσο αυξάνεται η ηλικία τους. Επισήμανε, επίσης, ότι έχουν καταγραφεί επιστροφές παιδιών από ανάδοχες οικογένειες, γεγονός που συνδέεται, μεταξύ άλλων, με την έλλειψη επαρκούς ελέγχου και υποστήριξης.

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις στα παιδιά

Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η αναφορά στις ψυχολογικές συνέπειες που έχει η παρατεταμένη παραμονή των παιδιών σε νοσοκομεία και αστυνομικά τμήματα. Η κ. Δημητρίου εξήγησε ότι τα μεγαλύτερα παιδιά αποτελούν μια ιδιαίτερα ευάλωτη κατηγορία, καθώς συχνά δεν βρίσκουν ανάδοχη οικογένεια και καταλήγουν χωρίς σταθερό περιβάλλον φροντίδας. «Τα μεγαλύτερα παιδιά βρίσκονται στα αζήτητα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως περιέγραψε, ένα παιδί που έχει ήδη απομακρυνθεί από μια δυσλειτουργική ή κακοποιητική οικογένεια χρειάζεται χρόνο, ψυχολογική υποστήριξη και κατάλληλη προετοιμασία πριν ενταχθεί σε ένα νέο οικογενειακό περιβάλλον. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος να βιώσει ακόμη μία απόρριψη, εάν η αναδοχή δεν εξελιχθεί ομαλά.

«Τα παιδιά αυτά έχουν ματαιωθεί από τη φυσική τους οικογένεια. Ματαιώνονται δεύτερη φορά», ανέφερε χαρακτηριστικά η πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, περιγράφοντας τον κίνδυνο τα παιδιά που έχουν ήδη βιώσει την εγκατάλειψη να αισθανθούν ξανά ανεπιθύμητα. «Να περιμένουμε να μεταβληθούν από θύματα σε παραβάτες», συνέχισε.

Από την πλευρά του, ο κ. Γιαννόπουλος περιέγραψε την περίπτωση παιδιού που επέστρεψε από ανάδοχη οικογένεια και αργότερα οδηγήθηκε σε παραβατική συμπεριφορά. Όπως ανέφερε, το ίδιο το παιδί εξηγούσε ότι ήθελε απλώς μια μαμά και έναν μπαμπά, αλλά όταν βρήκε μια οικογένεια, τελικά επέστρεψε πίσω.

Η κ. Δημητρίου υπογράμμισε ότι η πολιτεία δεν πρέπει να προχωρά σε βιαστικές λύσεις, χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει τις κατάλληλες συνθήκες για κάθε παιδί. Έφερε, μάλιστα, ως παράδειγμα χώρες όπως η Ιρλανδία και η Γερμανία, όπου λειτουργούν μικρές μονάδες φιλοξενίας, με εξειδικευμένο προσωπικό και εξατομικευμένη φροντίδα, ενώ τα παιδιά συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους.

Κλείνοντας, όλοι οι καλεσμένοι συμφώνησαν ότι η λύση δεν βρίσκεται στην παραμονή των παιδιών σε αστυνομικά τμήματα ή νοσοκομεία, αλλά στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος παιδικής προστασίας, με επαρκείς δομές και εξειδικευμένο προσωπικό.

950-160 Μπασουράκος
950-160 Δημητροπούλου
950 – 160 EYECONIK Eyewear
950 – 160 Κουτσοβίτη Σοφία
950 – 160 Σαΐτάκης Γιώργος

Η APELA προτείνει

Περισσότερες ειδήσεις από την Ελλάδα