Μήπως ο κολλητός μας δεν είναι και τόσο κολλητός;

Μοιραζόμαστε ένα καλό νέο και ο ενθουσιασμός μας κόβεται στη μέση. «Εντάξει, μην περιμένεις ότι τώρα θα αλλάξουν όλα», ακούμε. Λέμε κάτι προσωπικό και λίγες ημέρες αργότερα διαπιστώνουμε ότι το έχει μάθει όλη η παρέα. Ένα σχόλιο μας ενοχλεί αλλά όταν το επισημαίνουμε, η απάντηση είναι έτοιμη: «Πλάκα έκανα. Όλα τα παίρνεις σοβαρά». Από τον κολλητό μας περιμένουμε να μας ακούσει, να χαρεί με τη χαρά μας και να μας πει την αλήθεια, ακόμη κι όταν δεν μας αρέσει.

Τι συμβαίνει όμως όταν, αντί να μας στηρίζει, μας μειώνει και μας αποθαρρύνει;

Μια άστοχη κουβέντα δεν αρκεί για να κρίνουμε μια φιλία. Ούτε μια άσχημη κουβέντα σημαίνει ότι ο κολλητός μας θέλει το κακό μας. Εάν όμως μας μειώνει συχνά και συνεχίζει ακόμη κι όταν του λέμε ότι μας πληγώνει, χρειάζεται να ξανασκεφτούμε τη φιλία μας.

Όταν η φιλία γίνεται ανταγωνισμός

Η υπονόμευση δεν εκφράζεται πάντα με μια ανοιχτή επίθεση. Μπορεί να κρύβεται σε ένα «αστείο», σε μια σύγκριση ή σε μια συμβουλή που μας αποθαρρύνει να προσπαθήσουμε για κάτι που μας ενδιαφέρει. Ορισμένες συμπεριφορές αξίζει να τις σκεφτούμε.

• Υποτιμά τις επιτυχίες μας. Μια προαγωγή αποδίδεται στην τύχη, ένας προσωπικός στόχος παρουσιάζεται ως κάτι ασήμαντο. Αντί να μοιραστούμε τη χαρά μας, καταλήγουμε να απολογούμαστε γι’ αυτήν.
• Κάθε συζήτηση γίνεται ανταγωνισμός. Ό,τι κι εάν πούμε υπάρχει πάντα κάτι μεγαλύτερο ή μια καλύτερη εμπειρία που πρέπει να επισκιάσει τη δική μας.
• Τα προσωπικά μας κυκλοφορούν. Όσα εμπιστευόμαστε δεν μένουν μεταξύ μας, παρότι έχουμε ζητήσει να μη συζητηθούν με άλλους.
• Η στήριξη εμφανίζεται μόνο στις δυσκολίες. Υπάρχει ενδιαφέρον όταν είμαστε πεσμένοι, αλλά απόσταση ή αδιαφορία όταν η ζωή μας πηγαίνει καλά.
• Κομπλιμέντα που αφήνουν πικρή γεύση. Το «μακάρι να είχα το θάρρος σου να φορέσω κάτι τέτοιο» ακούγεται περισσότερο σαν προσβολή παρά σαν καλός λόγος.
• Κάνει αστεία που μας μειώνουν. Σχολιάζει τη δουλειά, την εμφάνιση ή τις επιλογές μας για να γελάσει η παρέα. Κι όταν του λέμε ότι μας ενοχλεί, απαντά «ένα αστείο έκανα» και μας κατηγορεί ότι δεν έχουμε χιούμορ.

• Οι συμβουλές του μάς μπλέκουν. Μια κακή συμβουλή δεν αποδεικνύει κακή πρόθεση. Εάν όμως επαναλαμβάνεται, χρειάζεται να εξετάσουμε πόσο μπορούμε να βασιζόμαστε στην κρίση που μας προσφέρεται.
• Η συγγνώμη δεν έρχεται ποτέ. Όταν εκφράζουμε ενόχληση, η συζήτηση γυρίζει στην «υπερβολική ευαισθησία» μας χωρίς να σχολιάζει τη δική του συμπεριφορά. Δεν είναι εύκολο να παραδεχτούμε ότι ο κολλητός μας μάς πληγώνει, ειδικά όταν έχουμε περάσει όμορφα μαζί και μας έχει σταθεί σε δύσκολες στιγμές. Θυμόμαστε όλα αυτά και βρίσκουμε δικαιολογίες για τη συμπεριφορά του.

Γιατί μπορεί να συμβαίνει

Η ζήλια, η ανασφάλεια και ο ανταγωνισμός μπορεί να επηρεάζουν μια φιλία. Η δική μας πρόοδος ενδέχεται να θυμίζει στον άλλο όσα τον δυσκολεύουν στη ζωή του. Μια νέα σχέση, μια επαγγελματική επιτυχία ή καινούργια ενδιαφέροντα μπορεί επίσης να προκαλούν φόβο ότι θα απομακρυνθούμε.

Άλλες φορές υπάρχουν παλιά παράπονα που δεν συζητήθηκαν και βγαίνουν με ειρωνεία ή έμμεσες επιθέσεις. Ή έχει παγιωθεί ένας τρόπος επικοινωνίας στον οποίο η οικειότητα συγχέεται με το δικαίωμα να πληγώνουμε.

Σχετικό θέμα: Πώς να διακρίνεις έναν ψεύτικο φίλο- 10 σημάδια

Δεν είναι πάντα εύκολο να καταλάβουμε γιατί ο κολλητός μας φέρεται έτσι. Μπορούμε όμως να του εξηγήσουμε ότι τα λόγια ή οι πράξεις του μας πληγώνουν, ακόμη κι εάν δεν ξέρουμε γιατί το κάνει. Και μπορεί να καταλαβαίνουμε ότι περνάει δύσκολα ή νιώθει ανασφάλεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε να μας μειώνει.

Τι μπορούμε να κάνουμε

Πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα, βοηθάει να βάλουμε σε σειρά συγκεκριμένα περιστατικά. Τι ειπώθηκε; Πόσο συχνά συμβαίνει; Έχουμε εξηγήσει ότι μας πληγώνει; Έτσι μπορούμε να ξεχωρίσουμε μια παρεξήγηση από μια συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται.

Στη συνέχεια, μπορούμε να μιλήσουμε καθαρά, χωρίς χαρακτηρισμούς: «Όταν ανέφερες στην παρέα αυτό που σου είχα εμπιστευτεί, ένιωσα εκτεθειμένος. Θέλω τα προσωπικά μου να μένουν μεταξύ μας». Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα βοηθά περισσότερο από το «πάντα κάτι έχεις να πεις».

Η αντίδραση έχει σημασία. Υπάρχει διάθεση να μας ακούσει; Αναγνωρίζει τι έχει συμβεί; Προσπαθεί να αλλάξει; Μια συγγνώμη έχει αξία όταν συνοδεύεται από αλλαγή συμπεριφοράς.

Παράλληλα, μπορούμε να θέσουμε όρια:

• Να μοιραζόμαστε λιγότερο τα προσωπικά μας μέχρι να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη.
• Να σταματάμε μια συζήτηση όταν γίνεται προσβλητική.
• Να περιορίσουμε τις συναντήσεις, εάν μας στενοχωρούν.
• Να συζητήσουμε όσα συμβαίνουν με έναν άνθρωπο που εμπιστευόμαστε, ώστε να πάρουμε και μια άλλη γνώμη.

Δεν χρειάζεται να αποφασίσουμε αμέσως ότι μια φιλία τελείωσε. Μπορούμε να δώσουμε χώρο για συζήτηση και αλλαγή. Εάν όμως τίποτα δεν αλλάζει, έχουμε δικαίωμα να απομακρυνθούμε. Το ότι γνωριζόμαστε χρόνια δεν είναι λόγος να δεχόμαστε συμπεριφορές που μας πληγώνουν.