«Carrie» σε τηλεοπτική σειρά: Ο εφιάλτης επιστρέφει ελαφρώς εκσυγχρονισμένος
Συμμετείχαμε στη διεθνή συνέντευξη Τύπου για τη νέα σειρά του Μάικ Φλάναγκαν που εμπνέεται από το αρκετές φορές οπτικοποιημένο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ.
Η Σάμερ Χ. Χάουελ και η Σαμάνθα Σλόιαν μιλούν για μια διαφορετική Κάρι, τη μητρική αγάπη που γίνεται έλεγχος και τη σκληρότητα στην εποχή των social media.
Η Κάρι Γουάιτ θέλει να πάει σχολείο. Θέλει να γνωρίσει ανθρώπους, να ανακαλύψει τον κόσμο, να αποκτήσει μια ζωή πέρα από εκείνη που έχει ορίσει η μητέρα της. Αυτή η επιθυμία, τόσο συνηθισμένη για κάθε έφηβη, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα όταν γνωρίζουμε τι περιμένει την ηρωίδα του Στίβεν Κινγκ. Στη νέα τηλεοπτική μεταφορά του «Carrie», ο Μάικ Φλάναγκαν επιστρέφει στην ιστορία της απομονωμένης κοπέλας με τις τηλεκινητικές δυνάμεις, μεταφέροντας τον εφιάλτη σε έναν κόσμο όπου ο εξευτελισμός καταγράφεται, αναρτάται και παραμένει διαθέσιμος για επανάληψη.
Η σειρά οκτώ επεισοδίων του Prime Video επανεξετάζει και την πιο καθοριστική σχέση της ιστορίας. Η Κάρι και η μητέρα της, Μάργκαρετ, ξεκινούν εδώ από μια πραγματική συναισθηματική σύνδεση. Μοιάζει κουφό αλλά… αγαπιούνται, η αγάπη, όμως, δεν εξασφαλίζει ούτε την κατανόηση ούτε την ασφάλεια, ιδιαίτερα όταν ο φόβος ενός γονιού μετατρέπεται σε απαίτηση απόλυτου ελέγχου.
Ο ίδιος ο Κινγκ έχει ήδη εκφράσει τον ενθουσιασμό του: «Η εκδοχή του Μάικ Φλάναγκαν για το “Carrie” είναι εξαιρετική. Όσα έχει να πει για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι σοκαριστικά και αληθινά».
Στη διεθνή συνέντευξη Τύπου, στην οποία συμμετείχαμε, η Σάμερ Χ. Χάουελ, που υποδύεται την Κάρι, και η Σαμάνθα Σλόιαν, στον ρόλο της Μάργκαρετ, εξήγησαν τι δικαιολογεί αυτή τη νέα επιστροφή. [Υπήρξε και μια απρόσμενη, εύθυμη παρέμβαση του συμπρωταγωνιστή τους Μάθιου Λίλαρντ].
(Η απόδοση της συνέντευξης τύπου έχει υποστεί επεξεργασία για αμεσότερη κατανόηση)
Τι σημαίνει για εσάς η τόσο θερμή αποδοχή της σειράς από τον ίδιο τον Στίβεν Κινγκ;
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Σημαίνει τα πάντα. Είναι τιμή μου. Δεν περίμενα ποτέ ότι αυτή θα ήταν η ζωή μου. Ο Κινγκ έδωσε την τελική έγκριση για την επιλογή μου μετά τις οντισιόν, οπότε το να ακούω ότι του αρέσει η σειρά είναι κάτι ασύλληπτο. Νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη».
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Αυτή η επιβεβαίωση είναι πραγματικά σπουδαία. Ο Μάικ και ο Στίβεν συνεργάζονται τόσο καλά, ώστε εμπιστευόμουν ότι ο Μάικ θα φρόντιζε το έργο. Αισθανόμουν ασφαλής με την εκδοχή που θα μας πρότεινε».
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Από όσα μας είχε πει ο Μάικ, καταλάβαινα ότι δεν θα έκανε το “Carrie” αν ο Στίβεν δεν συμφωνούσε. Αυτό μου έδινε εξαρχής σιγουριά».
Η Κάρι έχει μεγαλώσει μαθαίνοντας να φοβάται τον κόσμο, αλλά όταν τη συναντάμε διατηρεί μια έντονη περιέργεια γι’ αυτόν. Πώς προσεγγίσατε αυτή την πλευρά της;
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Με ενθουσίασε, γιατί μπορούσα να ταυτιστώ μαζί της. Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν. Προσωπικά, δεν άρχισα να αποφασίζω ποια ήθελα να είμαι πριν φτάσω στα δεκαοκτώ ή δεκαεννέα, αφού είχα τελειώσει το σχολείο. Υπάρχει μια μικρή ειρωνεία: εγώ ανυπομονούσα να βγω στον κόσμο, ενώ η Κάρι ανυπομονούσε να πάει πρώτα στο σχολείο. Αυτός ήταν ο μεγάλος στόχος της. Η χαρά και η δεκτικότητά της απέναντι σε όσα ανακαλύπτει μού έδωσαν τη δυνατότητα να δημιουργήσω τη δική μου διαδρομή για τον χαρακτήρα».
Η Μάργκαρετ παρουσιάζεται εδώ διαφορετική από τη μητέρα που γνωρίζουμε. Ποια ήταν η αφετηρία αυτής της αλλαγής;
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Ήταν από τα πρώτα πράγματα που μου είπε ο Μάικ: “Κι αν η Μάργκαρετ και η Κάρι αγαπιούνται;”. Αν ξεκινήσεις από εκεί, οι δύο χαρακτήρες αλλάζουν θεμελιωδώς. Αυτή η σκέψη με απελευθέρωσε από την ιστορία όπως την είχαμε γνωρίσει και άνοιξε πολλές δυνατότητες. […] Ήθελα η Μάργκαρετ να παραμείνει επικίνδυνη και τρομακτική για την Κάρι. Το να προσεγγίζουμε όμως αυτά τα χαρακτηριστικά μέσα από την αγάπη της για την κόρη της ήταν συναρπαστικό. Κάνει και την προδοσία πιο οδυνηρή: η Κάρι δεν μπορεί πια να εμπιστευτεί τη γυναίκα που αποτελεί σχεδόν τη μοναδική της σύνδεση με τον κόσμο».
Πώς βρίσκετε την ισορροπία ανάμεσα στην κατανόηση αυτής της μητέρας και στην αποδοκιμασία των πράξεών της;
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Δεν έχω παιδιά, επομένως επικεντρώθηκα περισσότερο στην εμπειρία μου ως κόρης και στη σχέση με τη μητέρα μου, η οποία βέβαια δεν έμοιαζε με αυτήν. Με ενδιέφερε η πολυπλοκότητα δύο ανθρώπων που είναι δεμένοι, αγαπιούνται βαθιά, αλλά παραμένουν εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες και βλέπουν τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο. […] Στάθηκα στην οδυνηρή αδυναμία της Μάργκαρετ να αφήσει την κόρη της να μεγαλώσει. Στο πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για μια μητέρα να επιτρέψει στο παιδί της να απομακρυνθεί, όταν ο κόσμος τής φαίνεται τρομακτικός και δεν πιστεύει ότι εκείνο μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο του».
Πόσο εξοικειωμένες ήσασταν με το βιβλίο και τις προηγούμενες μεταφορές πριν αναλάβετε τους ρόλους;
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Αυτή ήταν η πρώτη ουσιαστική γνωριμία μου με το “Carrie”. Είχα μάλλον δει μόνο μια φωτογραφία της Σίσι Σπέισεκ, καλυμμένης με αίμα, με εκείνο το βλέμμα. Όταν μου έστειλαν την οντισιόν, έκανα κι εγώ την ερώτηση που κάνουν όλοι: “Γιατί; Γιατί το ξανακάνουμε;”. Όταν όμως διάβασα τι είχε γράψει ο Μάικ, ενθουσιάστηκα με τη δυνατότητα να δημιουργήσω τη δική μου Κάρι. […] Αφού πήρα τον ρόλο, τον ρώτησα αν ήθελε να κάνω έρευνα. Μου είπε ότι ήταν ευχαριστημένος με αυτό που έκανα και ότι έπρεπε να δημιουργήσω τη δική μου εκδοχή. Είδα την ταινία και διάβασα το βιβλίο μετά τα γυρίσματα. Ήταν παράξενο να έχω ολοκληρώσει ολόκληρη τη σειρά και τότε να ανακαλύπτω τις ρίζες της».
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Εγώ γνώριζα την ιστορία από μικρή. Οι ταινίες τρόμου με ενθουσίαζαν και είχα δει την ταινία σε νεαρή ηλικία. Το βιβλίο το διάβασα πολύ αργότερα. Όταν ο Μάικ μού εξήγησε πώς ήθελε να αλλάξει τη σχέση μητέρας και κόρης, ένιωσα ότι μπορούσα να αποδεσμευτώ από όσα είχαν προηγηθεί, διατηρώντας τον σεβασμό μου προς τις ηθοποιούς που είχαν ερμηνεύσει τον ρόλο. Ήθελα να κρατήσω τη δυναμική και την τόλμη τους, ακόμη κι αν η δική μας Μάργκαρετ ξεκινούσε από διαφορετικό σημείο».
Τι αλλάζει όταν αυτή η ιστορία τοποθετείται στην εποχή των social media και τι πρέπει να παραμείνει ίδιο;
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Η αγάπη είναι σίγουρα μια διαφορά. Είναι η βάση από την οποία ξεκινάμε και κάνει όσα συμβαίνουν δυσκολότερα, τόσο για τον θεατή όσο και για τις ίδιες. Μαθαίνουν πράγματα η μία για την άλλη χωρίς να έχουν πάντα χρόνο να τα επεξεργαστούν. Συχνά απλώς αντιδρούν».
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Έχουμε προσθέσει και την απώλεια του Ραλφ, του πατέρα, επομένως υπάρχει το πένθος. Αυτό που έπρεπε να παραμείνει ήταν ότι οι δυο τους μοιάζουν με τις δύο όψεις ενός νομίσματος. Βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά και δεν μπορούν να συμφιλιώσουν αυτές τις διαφορές. Η Κάρι προσπαθεί να καταλάβει τη μητέρα της. Η ακαμψία της Μάργκαρετ, όμως, έπρεπε να διατηρηθεί».
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Και ο εκφοβισμός δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα, με τα social media έχει γίνει χειρότερος. Η γενιά μου είναι σχεδόν προγραμματισμένη να εθίζεται σε αυτά και πρέπει εμείς οι ίδιοι να αποφασίσουμε να τα αφήσουμε στην άκρη. Οποιοσδήποτε μπορεί να σε προσεγγίσει οποιαδήποτε στιγμή. Εκείνοι που σε εκφοβίζουν μπορούν να σε ακολουθήσουν μέχρι το σπίτι. […] Οι νέοι χρειάζονται χρόνο να ανακαλύψουν ποιοι είναι, πριν δημιουργήσουν μια διαδικτυακή περσόνα. Χρειάζονται επίσης τη δυνατότητα να κάνουν λάθη χωρίς αυτά να καταγράφονται, να κοινοποιούνται σε ολόκληρη την κοινότητά τους και να παραμένουν για πάντα στο διαδίκτυο».
Τι λέει η σειρά για τη σκληρότητα μεταξύ εφήβων και για την ευθύνη των ενηλίκων;
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Για τους ενήλικες που δεν μεγάλωσαν με αυτά τα μέσα είναι δύσκολο να καταλάβουν πραγματικά την εμπειρία. Μπορεί να αισθάνονται ανήμποροι να καθοδηγήσουν τα παιδιά τους. Στη δική μας ιστορία βλέπουμε, όμως, ότι τα social media παγιδεύουν και τη Μάργκαρετ, χωρίς εκείνη να το αντιλαμβάνεται. Σε έναν κόσμο όπου έχουν απομονώσει τόσο πολύ τους ανθρώπους, το συναίσθημα ότι κάποιος σε βλέπει, σε ακούει και σε αποδέχεται γίνεται κάτι που αναζητούμε με τεράστια ένταση».
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Όσο για το γιατί οι έφηβοι συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους, κανείς δεν ξέρει ακόμη καλά ποιος είναι. Όλοι προσπαθούν να το ανακαλύψουν. Μπορεί να φερθείς άσχημα σε κάποιον για να προστατευτείς ή για να ενταχθείς σε μια παρέα. Ελπίζω ότι αυτό δεν εκφράζει απαραίτητα τον πραγματικό σου εαυτό. Ίσως δεν είχες ακόμη τον χρόνο να τον γνωρίσεις».
Πίσω από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της Μάργκαρετ υπάρχει και ο φόβος ότι θα χάσει τον έλεγχο της κόρης της;
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Η σύνδεση της σεξουαλικότητας με τη διαφθορά είναι εντονότερη στο βιβλίο και στην ταινία του Ντε Πάλμα. Εδώ η Μάργκαρετ έχει κρατήσει την Κάρι μακριά από τον κόσμο για δεκαπέντε χρόνια. Λέει στο γραφείο του διευθυντή ότι η Κάρι είναι παιδί και ότι εκείνη αποφασίζει τι θα γνωρίζει και πότε. […] Για μένα αυτό σχετίζεται περισσότερο με τον έλεγχο. Αρνείται να την αφήσει να μεγαλώσει, ενώ η πρώτη περίοδος και η εφηβεία αποτελούν χειροπιαστές αποδείξεις ότι μεγαλώνει. Παράλληλα, γνωρίζει πόσο διαφορετική είναι η Κάρι. Υπάρχει αυτή η αντιστοιχία με ένα σώμα που αλλάζει με τρόπους που δεν καταλαβαίνεις, σαν κάτι να αναλαμβάνει τον έλεγχο χωρίς να μπορείς να το σταματήσεις».
Πώς σας βοήθησε ο Φλάναγκαν να διατηρήσετε τη συναισθηματική συνέχεια των χαρακτήρων;
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Ξεκινήσαμε με πρόβες, μια πολυτέλεια που συνήθως δεν υπάρχει στην τηλεόραση. Από την αρχή αισθανθήκαμε σαν θεατρικός θίασος. Η προετοιμασία του Μάικ είναι σχεδόν εξωπραγματική. Έχει ξεκάθαρο όραμα και σχεδιάζει τα πάντα με ακρίβεια, χωρίς αυτό να γίνεται περιοριστικό. Αντίθετα, αφήνει χώρο για παιχνίδι.
»Κάθε μέρα μάς εξηγούσε τι θα γυρίζαμε, τι είχε προηγηθεί, τι ακολουθούσε και πού βρισκόμασταν μέσα στην ιστορία. Μας επανέφερε συνεχώς στη συνολική διαδρομή».
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Όταν αμφέβαλλα για τον εαυτό μου, μπορούσα να στραφώ στους καινούργιους φίλους μου. Και στον Μάθιου Λίλαρντ, που μου έλεγε συνεχώς πράγματα για να με ενθαρρύνει».
Πώς ήταν το γύρισμα της εμβληματικής σκηνής με το αίμα;
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Έπρεπε να βρίσκομαι μέσα στη στιγμή, παρότι ήξερα τι θα συνέβαινε. Να μην ανοιγοκλείσω πρόωρα τα μάτια, να μη μετακινηθώ. Η θέση μου ήταν απολύτως συγκεκριμένη. Κατέβαζαν ένα μπαλάκι του τένις μέχρι το κεφάλι μου και χρησιμοποιούσαν λέιζερ για να ελέγξουν το σημείο, γιατί είχαμε μόνο περίπου τρεις προσπάθειες. […] Μετά, για τα υπόλοιπα γυρίσματα, έμπαινα κάθε πρωί σε μια σκηνή με πλαστικό παντού. Τη λέγαμε “σκηνή του Dexter”. Φορούσα προστατευτικά γυαλιά και με κάλυπταν με αίμα. Χρειάζονταν περίπου σαράντα λεπτά. Έκανα λίγο διαλογισμό και μετά πηγαίναμε για γύρισμα. Η εμπειρία του χορού έμοιαζε με πυρετικό όνειρο. […] Στο πλατό, πάντως, προσπαθούσαμε να κρατάμε το κλίμα ανάλαφρο. Συνάδελφοι έρχονταν ακόμη και στις τρεις το πρωί, χωρίς να χρειάζεται να βρίσκονται εκεί, μόνο για να μας στηρίξουν».
Τι σήμαινε για εσάς η γυναικεία διάσταση αυτής της ιστορίας;
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Ευγνωμοσύνη και περηφάνια. Είναι τιμή να συμμετέχω σε μια ιστορία που κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται θέματα για τα οποία συχνά αισθάνονται άβολα, όπως η ενηλικίωση και η πρώτη περίοδος».
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Υπάρχουν χαρές που δεν αντιλαμβάνεσαι ότι σου έλειπαν μέχρι να τις ζήσεις. Το να περιβάλλεσαι από τόσο ταλαντούχες γυναίκες, σε όλα τα τμήματα, και να μπορείς να δημιουργείς έχοντας υποστήριξη. Θα έπρεπε να είναι απολύτως φυσιολογικό. Κι όμως, όταν συμβαίνει, εξακολουθεί να μοιάζει καινούργιο και συναρπαστικό».
Μπορεί ο φόβος να γίνει το πιο επικίνδυνο στοιχείο στις σχέσεις με τους ανθρώπους που αγαπάμε;
Σαμάνθα Σλόιαν:
«Ναι, αλλά είναι και τόσο φυσικό να υπάρχει. Όταν αγαπάς κάποιον περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, η σκέψη ότι μπορεί να του συμβεί κάτι είναι τρομακτική. Το ενδιαφέρον ερώτημα είναι τι κάνεις ως αντίδραση σε αυτόν τον φόβο. Οι δύο γυναίκες τον αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικά. Η Μάργκαρετ αντιδρά με βία και επιθετικότητα».
Σάμερ Χ. Χάουελ:
«Εγώ χρησιμοποιώ τον δικό μου φόβο ότι μπορεί να χάσω την οικογένειά μου στην υποκριτική. Σε κάποιες σκηνές, αυτές οι σκέψεις είναι πολύ αληθινές για μένα».
Παρακολούθησα ήδη τα πρώτα επεισόδια της σειράς αλλά δεν θέλω αν βιαστώ να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Η ουσιαστικότερη μετατόπιση αυτής της «Carrie» βρίσκεται εμφανώς σε όσα περιγράφουν οι δύο πρωταγωνίστριες: στην ανάγκη μιας έφηβης να γνωρίσει τον κόσμο και στην αδυναμία της μητέρας της να αντέξει αυτή την επιθυμία.
Γύρω τους, η τεχνολογία διευρύνει το κοινό της σκληρότητας και στερεί από το θύμα ακόμη και την προσωρινή ανακούφιση της επιστροφής στο σπίτι. Η Κάρι μπορεί να μετακινεί αντικείμενα με τη σκέψη. Το δυσκολότερο παραμένει να βρει έναν χώρο όπου θα της επιτρέψουν να υπάρχει.
Και τα οκτώ επεισόδια του «Carrie» θα είναι διαθέσιμα στο Prime Video στις 7 Οκτωβρίου. Τότε (ίσως και λίγο αργότερα) θα επιστρέψουμε με την αναλυτική μας κριτική.
