Μετάβαση στο περιεχόμενο
Το site της Λακωνίας

Το χωριάτικο

Γράφει ο Βλησίδης

Είναι πράγματα που ακούμε και δεν πιστεύουμε στ’ αυτιά μας, όπως επίσης βλέπουμε πρόσωπα και πράγματα πουν δεν πιστεύουμε στα μάτια μας. Όσο για τις υπόλοιπες τρεις αισθήσεις μας, καλό είναι να ακούσομε τί έχει να μας πει η ρούγα:

–  Τα μάθατε τα χαμπέρια γειτόνισσες, ή μπας και κοπιάσατε να σας τα ειπώ του λόγου μου;

–  Κάτι ακούσαμε, μωρ’ Λενιώ, αλλά του λόγου σου είσαι σκέτο πρακτορείο που δε σου πέφτει τίποτα χάμου…

–   Ναι, δε λέω…,

–   Και όχι μόνο, Μάρω, βάζει σ’ αυτά που λέει και λίγη σάλτσα που το κάνει πεντανόστιμο το νέο…

–   Αμ δεν είμαι σαν και σένα, μωρ’ Πότα, που σου καίγεται το φαΐ στο τετζέρι γιατί δεν αφήνεις τη κουβέντα… Δεν είμαι σαν κάποιες που βγάζουνε λειψό το ψωμί και λένε φούρνος μη καπνίσει…

–   Μάζεψε τη πανιάρα σου, Λενιώ, μπορεί να μου καίγεται το φαΐ, αλλά ποτές δε λέω ότι δε μου καίγεται καρφί. Δεν είμαι σαν τον άλλονε που με «το χωριάτικο» έβγαζε καρβέλια, φρατζόλες και παξιμάδια, κι από πίσω πούλαγε φύκια για μεταξωτές κορδέλες…

–  Έλα μου ντε…, και δε σώνει μόνο φτούνο, το έλεγε και χωριάτικο ο παλιάθρωπος. Από πού ως πού, μωρέ, χωριάτικο; ένα ψωμί με όνομα είχαμε που το βγάζαμε με γνήσια μαγιά, το κατάντησε ο άχρηστος να το βγάνει με μάγια…

– Kαι η πίτσα Fan, σας λέει;

– Τί είπες, μωρή Μάρω, φάγανε τη Πίτσα, το τσουπί του γερο-Μήτσου που είχε πάει στο μεγάλο χωριό;

– Πού πήγε το μυαλό σου, μωρ’ Λενιώ; Δε ξέρεις ότι πίτσα λένε σήμερα τη λαγάνα που φτιάχναμε εμείς τόσα χρόνια;

–   Με το μυαλό που κουμαντάρουμε, καλά να πάθουμε..

–  Γιατί το λες, μωρ’ Λενιώ;

–  Το λέω, γιατί από τη στιγμή που είπαμε, φούρνος μη καπνίσει, δε θα ξέρουμε πια τί ψωμί και τί λαγάνα θα τρώμε…

–   Αχ, να ’τανε μοναχά φτούνο…, δε γλέπουτε ότι δε ξέρουμε τί τρώμε και τί πίνουμε; Ένα χωριάτικο ψωμί είχαμε και μας το κάμανε ρεζίλι. Αμ δε θα τους αφήκουμε έτσι. Θα τους κάμουμε μήνυση για συκοφαντική διαφήμιση…

– Δυσφήμιση, μωρ’ Πίτσα, κι όχι διαφήμιση…

–  Το ίδιο είναι, αφού είπα συκοφαντική…

–    Είχαμε πέντε αιστήσεις, μωρ’ γειτόνισσες, και τώρα δεν έχουμε καμία. Τη μια πιάνουμε τη μύτη μας, την άλλη μας σηκώνεται η τρίχα, την άλλη φτύνουμε, την άλλη κλείνουμε τα αυτιά μας, άλλοτες κλείνουμε  τα μάτια μας…., και κάποιοι πονηροί κλείνουμε το μάτι σε κάποιους και κάμουνε τις δουλειές τους. Καλά να τα παθαίνουμε, αφού αφήκαμε τους φούρνους και γκρεμίσανε.
950-160 Μπασουράκος
950-160 Δημητροπούλου
950 – 160 EYECONIK Eyewear
950 – 160 Κουτσοβίτη Σοφία
950 – 160 Σαΐτάκης Γιώργος

Η APELA προτείνει

Προηγούμενα άρθρα από Η Ρούγα