Η οπτική ταυτότητα του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Με μεγάλη χαρά, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει τις αφίσες της 67ης διοργάνωσης, που θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 15 Νοεμβρίου 2026. Η εικαστικός Σοφία Ροζάκη δημιούργησε το έργο spatial affects, πάνω στο οποίο βασίζεται η φετινή οπτική ταυτότητα του Φεστιβάλ.
Η Σοφία Ροζάκη αντλεί έμπνευση από την κινηματογραφική αίθουσα, καθώς και από το αφιέρωμα του Φεστιβάλ στην έρημο. Το έργο spatial affects (2026, ακρυλικά, μολύβια ακουαρέλας σε καμβά, 150 x 180 εκ.) θα εκτεθεί σε χώρο της 67ης διοργάνωσης.

Με τα δικά της λόγια:
«στην κινηματογραφική αίθουσα / έναν τόπο ανάμεσα σε κόσμους / μαζί στη σιωπή και στο
σκοτάδι / σε μια παράδοξη μαζική οικειότητα
στην κινηματογραφική αίθουσα οι κώδικες ανακατεύονται
στην έρημο / το απόλυτο “έξω” για την ισοπεδωτική δυτική κατανόηση / άγονο έδαφος για
άκαμπτες κοινωνικές κατασκευές και γεωγραφικές αξιώσεις / εύφορο κατ’ επέκταση για
περιπλάνηση, ανοίγματα και επαναπροσδιορισμούς
στην έρημο οι κώδικες καταρρέουν
σε αυτό το έργο συναντιούνται βιώματα και αναμνήσεις διαφορετικών ατόμων που δέχτηκαν να μοιραστούν μαζί μου την αγάπη τους για τον κινηματογράφο σε μία διαδικασία συλλογικής ευαλωτότητας
ένα από τα άτομα μου έγραψε “επειδή το μαζί είναι πάντα καλύτερο” και συνοψίζω με αυτό
προσθέτοντας:
με ριζοσπαστική ευθύνη απέναντι στο “άλλο”».


Η Σοφία Ροζάκη (γ. 1990) σπούδασε ζωγραφική στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων στην γκαλερί Ζουμπουλάκη, στο μουσείο Μπενάκη (σε συνεργασία με το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ και το New Museum), στο MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, στην Art Athina, στην Art Thessaloniki, στο Rome International Art Fair, στο Trento Art Festival, στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, στο Queer Archive Festival και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Στο έργο της διερευνά εναλλακτικές αφηγήσεις γύρω από το σώμα, το φύλο, τη μνήμη, το τραύμα και τη σεξουαλικότητα. Μέσα από υβριδικές μορφές και συνθέσεις που κινούνται στα όρια του πραγματικού και του ονειρικού, τα έργα της αμφισβητούν τα κυρίαρχα δίπολα της δυτικής σκέψης. Με μια φεμινιστική και κουήρ προσέγγιση, η Ροζάκη συνδυάζει το προσωπικό και συλλογικό βίωμα με ένα ευρύ φάσμα αισθητικών αναφορών, διαμορφώνοντας μια ευάλωτα ειλικρινή και ιδιοσυγκρασιακή οπτική γλώσσα.





