Η ομορφιά είναι απλή, ντροπαλή και ταπεινή. Πολλές φορές κρύβεται σε γωνιές, κρυφοκοιτάζει και περιμένει να την ανακαλύψεις.
Μια τέτοια σεμνή ομορφιά είναι και τούτο το μικρό πέτρινο σπιτάκι με τα κεραμίδια, κρυμμένο σ’ ένα βάθος (Όθωνος - Αμαλίας 111, Σπάρτη), μακριά απ’ το πέρασμα του μεγάλου δρόμου, χτισμένο σε εποχές που τα φτωχόσπιτα «ψήλωναν» σε μια νύχτα. Χωρίς άδειες οικοδομικές και χωρίς προδιαγραφές, αφού το σημαντικό για την οικογένεια ήταν: «Ένα κεραμίδι, πάνω απ’ το κεφάλι μας».
«... σπίτι συγκινητικό μέσα στην ευγενή απλότητά του, ένα κοίτασμα της αλλοτινής αστικής ζωής» *.
Ένας πανέμορφος διάδρομος με πρασιές πράσινες και ανθισμένες, δεξιά και αριστερά, οδηγεί στο σπίτι στο βάθος, με πρόσβαση από τη μεγάλη λεωφόρο.
Και μια μικρή μπουγάδα, απλωμένη στο σκοινί της αυλής, κάτω απ’ τη φυλλωμένη κληματαριά, μαρτυρά πως το σπίτι έχει ακόμα ζωή.
* Νίκος Βατόπουλος: «Άγνωστη Αθήνα»
Ένα όμορφο σπιτάκι στην οδό Όθωνος - Αμαλίας 111 στη Σπάρτη
Μοιράσου το άρθρο:
21-07-2026
Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος
Σχετικά Άρθρα
Η ομορφιά είναι απλή, ντροπαλή και ταπεινή. Πολλές φορές κρύβεται σε γωνιές, κρυφοκοιτάζει και περιμένει να την ανακαλύψεις.
Μια τέτοια σεμνή ομορφιά είναι και τούτο το μικρό πέτρινο σπιτάκι με τα κεραμίδια, κρυμμένο σ’ ένα βάθος (Όθωνος - Αμαλίας 111, Σπάρτη), μακριά απ’ το πέρασμα του μεγάλου δρόμου, χτισμένο σε εποχές που τα φτωχόσπιτα «ψήλωναν» σε μια νύχτα. Χωρίς άδειες οικοδομικές και χωρίς προδιαγραφές, αφού το σημαντικό για την οικογένεια ήταν: «Ένα κεραμίδι, πάνω απ’ το κεφάλι μας».
«... σπίτι συγκινητικό μέσα στην ευγενή απλότητά του, ένα κοίτασμα της αλλοτινής αστικής ζωής» *.
Ένας πανέμορφος διάδρομος με πρασιές πράσινες και ανθισμένες, δεξιά και αριστερά, οδηγεί στο σπίτι στο βάθος, με πρόσβαση από τη μεγάλη λεωφόρο.
Και μια μικρή μπουγάδα, απλωμένη στο σκοινί της αυλής, κάτω απ’ τη φυλλωμένη κληματαριά, μαρτυρά πως το σπίτι έχει ακόμα ζωή.
* Νίκος Βατόπουλος: «Άγνωστη Αθήνα»
Μια τέτοια σεμνή ομορφιά είναι και τούτο το μικρό πέτρινο σπιτάκι με τα κεραμίδια, κρυμμένο σ’ ένα βάθος (Όθωνος - Αμαλίας 111, Σπάρτη), μακριά απ’ το πέρασμα του μεγάλου δρόμου, χτισμένο σε εποχές που τα φτωχόσπιτα «ψήλωναν» σε μια νύχτα. Χωρίς άδειες οικοδομικές και χωρίς προδιαγραφές, αφού το σημαντικό για την οικογένεια ήταν: «Ένα κεραμίδι, πάνω απ’ το κεφάλι μας».
«... σπίτι συγκινητικό μέσα στην ευγενή απλότητά του, ένα κοίτασμα της αλλοτινής αστικής ζωής» *.
Ένας πανέμορφος διάδρομος με πρασιές πράσινες και ανθισμένες, δεξιά και αριστερά, οδηγεί στο σπίτι στο βάθος, με πρόσβαση από τη μεγάλη λεωφόρο.
Και μια μικρή μπουγάδα, απλωμένη στο σκοινί της αυλής, κάτω απ’ τη φυλλωμένη κληματαριά, μαρτυρά πως το σπίτι έχει ακόμα ζωή.
* Νίκος Βατόπουλος: «Άγνωστη Αθήνα»
